கருப்பு திரை விமர்சனம்

90களிலும் 2000களின் தொடக்க காலத்திலும் KTV-யில் அடிக்கடி ஒளிபரப்பான அம்மன் படங்களை பார்த்த நினைவுகள் இன்னும் பலருக்கும் இருக்கும். அந்த நெகிழ்ச்சியான காலத்தை 2020ஆம் ஆண்டு நயன்தாராவின் ‘மூக்குத்தி அம்மன்’ மூலம் மீண்டும் நினைவூட்டிய இயக்குநர் ஆர்.ஜே. பாலாஜி, தற்போது சூர்யாவின் ‘கருப்பு’ படத்தின் மூலம் அதே பாணியை முழுக்க முழுக்க கமர்ஷியல் மாஸ் என்டர்டெய்னராக மாற்றி கொண்டு வந்துள்ளார். ஆனால், இந்த முயற்சி வெற்றி பெற்றதா?

கேரளாவில் இருந்து சென்னை வரும் தந்தை – மகள் ஜோடி, மகளின் கல்லீரல் மாற்று அறுவை சிகிச்சைக்காக தங்களது நகைகளை விற்க முயற்சிக்கிறார்கள். ஆனால், சென்னை வந்த உடனே அவர்கள் கொள்ளையடிக்கப்படுகிறார்கள். காவல்துறையின் உதவியால் ஒரு பகுதி நகைகள் மீட்கப்பட்டாலும், அதை திரும்ப பெற நீதிமன்ற நடைமுறைகளை கடக்க வேண்டிய நிலை உருவாகிறது. ஒரு நாள் வேலை என்று தொடங்கியது, நான்கு மாத வேதனையாக மாறி, அதன்மூலம் அமைப்பின் பல அடுக்குகளில் இருக்கும் ஊழல் வெளிச்சத்துக்கு வருகிறது.

அவர்களுக்கு உதவ வரும் வழக்கறிஞர் பேபி கண்ணன் (ஆர்.ஜே. பாலாஜி), ஏழைகளிடம் இரக்கமின்றி பணம் பறிக்கும் ஒருவராக இருக்கிறார். அதேபோல் நீதிபதி கதாபாத்திரத்தில் வரும் நட்ராஜ் சுப்பிரமணியம் (நட்டி) கூட அந்த ஊழல் வலையமைப்பின் ஓர் அங்கமாக இருக்கிறார். இந்த சூழலில் திடீரென களமிறங்கும் வழக்கறிஞர் சரவணன் (சூர்யா), இவர்களின் செயல்பாடுகளை எதிர்த்து நிற்கிறார்.

‘மூக்குத்தி அம்மன்’ படத்தில் சாடை கலந்த பக்தி கதையை சொன்ன ஆர்.ஜே. பாலாஜி, ‘கருப்பு’வில் கருப்பசாமியை மையமாக கொண்டு முழு மாஸ் கமர்ஷியல் படத்தை உருவாக்கியுள்ளார். சூர்யாவின் மாஸ் என்ட்ரி காட்சிகள், ஸ்லோ மோஷன் ஷாட்கள், மோகோபாட் காட்சிகள், சாய் அபயங்கரின் பின்னணி இசை ஆகியவை ரசிகர்களை கைகொட்ட வைக்கும் வகையில் அமைந்துள்ளன.

படத்தின் முதல் பாதி விறுவிறுப்பாக நகர்கிறது. கதை, கற்பனை அம்சம் மற்றும் அதன் உலகம் அனைத்தும் நன்றாக அமைக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால், இரண்டாம் பாதியில் சில இடங்களில் கதை மிகுந்த வசதிக்கேற்ப நகர்வதும், விதிகளை மீறுவதும் படத்தின் தாக்கத்தை சற்று குறைக்கிறது.

எனினும், முழுக்க முழுக்க கமர்ஷியல் என்டர்டெய்னரை எதிர்பார்த்து செல்லும் ரசிகர்களுக்கு ‘கருப்பு’ நல்ல அனுபவத்தை தருகிறது. கடவுள் அம்சத்தை மாஸ் வடிவில் பயன்படுத்திய விதம் சுவாரஸ்யமாக உள்ளது. சூர்யா தனது தீவிரமான முகபாவனைகளால் கதாபாத்திரத்திற்கு வலுசேர்க்கிறார். ஆர்.ஜே. பாலாஜியும் ஒழுக்கமற்ற வழக்கறிஞராக சிறப்பாக நடித்துள்ளார்.

மேலும், சூர்யாவின் பழைய பட குறிப்புகள் மற்றும் பல பாப் கலாச்சார ரெஃபரன்ஸ்கள் ரசிகர்களுக்கு நகைச்சுவையையும் நெகிழ்ச்சியையும் தருகின்றன. அதே சமயம், திரிஷாவின் கதாபாத்திரம் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை. லிப்-சிங் மற்றும் டப்பிங் சில இடங்களில் படத்தின் உணர்வை பாதிக்கிறது.

ஜி.கே. விஷ்ணுவின் ஒளிப்பதிவு படத்திற்கு பிரம்மாண்டமான தோற்றத்தை அளிக்கிறது. சாய் அபயங்கரின் இசை, ‘கருப்பு’வை முழுமையான கமர்ஷியல் அனுபவமாக மாற்றுகிறது.

மூன்றாம் பாதியில் பழைய அம்மன் படங்களுக்கு மரியாதை செலுத்தும் விதமாக அமைக்கப்பட்ட காட்சிகள் சிறப்பாக எடுக்கப்பட்டுள்ளன. ஊழல், சாதாரண மனிதன் எதிர்கொள்ளும் அமைப்பு பிரச்சனைகள், பாலியல் தொல்லை உள்ளிட்ட பல சமூக கருத்துகளும் படத்தில் பேசப்படுகின்றன.

சில லாஜிக் குறைகள் இருந்தாலும், 90களின் அம்மன் படங்களை நினைவூட்டும் வகையில் உருவாகியுள்ள ‘கருப்பு’, ஒரு முறை ரசித்து பார்க்கக்கூடிய கமர்ஷியல் படமாக திகழ்கிறது.